تو ای فراتر از همه  وجود و ای پاک ترین مقدسات آسمانی امشب بر من ببار

 می خواهم امشب از تمام شبهای عمرم پاک تر بشوم....

 بر من ببار می خواهم امشب آخرین شب دلتنگیم باشد.

 بر من ببارکه شاید از پاکی و روشنایی تو گل وجودم دوباره جان گیرد.

 گلی که دست نامهربانی  گلبرگهایش را پرپر کرده است.

دلم امشب تاریک است شمع وجودش را سردی نفسهای مسافر طرد شده خاموش کرده  

 امشب جرعه ای عشق می خواهم برای روشنای اش.

ای بهترین بهانه برای اشکهای شبانه من ای طلوع دوباره عشق بر من ببار

 و مگذار غبار غم همچنان بر تن خسته ام بماند

حالا تو رفته ای از این دیار,از دیاری که با آمدن تو مرمت شده بود و آثار زخمهای بزرگ و سیاهش با رنگ سپیدی که به رویش پاشیده بودی رو به بهبودی و سپیدی می رفت .

آیا رفته ای دیگر؟

نه , نرفته ای بلکه دور شده ای ز من

و بی خبرم هنوز !

می دانم که می آیی و تا آمدن دوباره ات من با کوله باری از خاطرات شیرین که بر دوشم سنگینی می کند .

با تلخی همراهم و به راهت سر سپرده ام و از هر نشان ممکنی به سراغت می آیم